امروز اولین روز آغاز وبلاگ گروه کوهنوردی جهاد کشاورزی استان گلستان است. کوهنوردی ورزشی مفرح و نشاط انگیز است.

+ نوشته شده توسط حبیب اله طاشی در چهارشنبه سیزدهم مهر ۱۳۹۰ و ساعت 11:12 |

بنام خدا

 سپاس فراوان خدای را که ما فرصت خوب زیست فراهم کرد و تا بتوانیم در کنار بهترین دوستانمان در بهترین مکان روزی را سپری کنیم. تل انبار نام قله ایی آشنا در استان گلستان مثل همیشه استوار و جذاب میزبان کوهنوردان بود ما هم طبق معمول ساعت هفت و ده دقیقه از سه راهی آبشار حرکت کردیم و درست ساعت یک به قله رسیدیم . دوستانی را هم در مسیر دیدیم و خاطرات را برایم زنده کرد. امروز یک ابتکار جالب هم بخرج دادیم  توی قوری پوف فیل یا pop corn و به زبان محلی پ پو (papo) درست کردیم. جای همه دوستان خالی

 

 

 

+ نوشته شده توسط حبیب اله طاشی در شنبه بیست و ششم دی ۱۳۹۴ و ساعت 22:13 |

سلام

سردانسر یک روز بیاد ماندنی برای من و دوستانم . بعد مدتها با ضیافت یکی از دوستان در زیباترین منطقه ایران زمین دور هم جمع شدیم هر چندجای خیلی از دوستان خالی بود. من بابت امروز فقط می توانم اول از خداوند سپاسگزاری کنم و سپس از دوستان خوبم که آن چیزی جزء نعمت الهی نیست. همچنین از خانم و مقصود و مادر گرامیشان اصورت ویژه از طرف خودم و گروه تشکر نمایم.

 

خداحافظ تا برنامه بعد

 

+ نوشته شده توسط حبیب اله طاشی در شنبه بیست و یکم آذر ۱۳۹۴ و ساعت 18:3 |

بنام خدا

برنامه این با پیمایش توسکستان به زیارت بود با دو دستگاه مینی بوس، تعداد حدود 30 نفر از اعضای سازمان نظام مهندسی کشاورزی و تعدادی از همکاران جهاد کشاورزی و مرکز تحقیقات برنامه اجرا شد هوا ابری ولی گرم بود برگ درختان کاملا ریخته و تا دور دستها قابل رویت بود . مسیر رودخانه را طی کردیم برگ پاییزی مسیر را پوشیده بود . بر اساس تجربه و موقعیت مکانی مسیر را طی کردیم هر چند از مسیر پیش بیبنی شده حرکت نکردیم ولی مناظر واقعا زیبا بود . جمعیت زیاد و ناهمگون هم مزید بر علت بود تا حرکت کند و توقفها زیاد شود.........................

از نکته های قابل توجه همراهی دوست خوبمان آقایی هندویی بود پس از سالها ارتباط توی فضای مجازی این بار سعادت حضور ایشان را داشیم. امیدواریم روز خوبی را در کنار ما سپری کرده باشند. در فضای دشت برای استراحت و ناهار توقف یک ساعته داشتیم . غذا ها متنوع و مشترک در کنار یکدیگر با صفا و صمیمیت میل شد. ما هم حلیم اربعین داشتیم و آوردیم برای دوستان ...............

ساعت 8 و نیم حرکت آغاز شد و 4 به زیارت رسیدیم . مینی بوسها هم منتظر ما بودند . برنامه ما اینگونه به پایان رسید.

بدرود 

 

+ نوشته شده توسط حبیب اله طاشی در دوشنبه شانزدهم آذر ۱۳۹۴ و ساعت 21:0 |

بنام خدا

بار دیگر فرصتی پیش آمد که در مسیر جهان نما گام بگذارم اما این با در کنار گروه کوهنوردی شهرستان رامیان با مدیریت همکار خوبمان آقای مهندس صالحی نسب و بای  و به این بهانه تعدادی از بچه های گروه خودمان هم من را همراهی کردند. جمعا 28 نفر شدیم . هوا صاف بود و جنگل مثل همیشه زیبا ..................

در طول مسیر مناظر و چشم اندازها خودنمایی می کردند . هر چه ارتفاع می گرفتیم هوا مه آلودتر می شد تا جایی که بعد از کلبه مش صفر مه غلیظ شد و لکه های برف هم مشاهده گردید. تا ورودی جهان نما رفتیم کمی مه پراکنده شد و بخشی از دشت جهان نما قابل دیدن لکه های برف زمین را پوشانده بود . کم کم باران شروع به باریدن کرد و بعد مدتی شدید شد ما هم قصد برگشت کردیم . باران تغریبا تا تخت میرزا ادامه داشت .

خدا را شکر که روز شاد و بیاد ماندنی را برای من و همراهانم فراهم کرد.

با تشکر از همه همراهان

 

+ نوشته شده توسط حبیب اله طاشی در شنبه سی ام آبان ۱۳۹۴ و ساعت 22:55 |

بنام خدا

تنها جزیره ایرانی دریای خزر میزبان مجدد ما بود و چه خوب با نعمت های بی وصفش از ما پذیرایی کرد. با استقبال بی نظیر پرندگان و چرندگانش ...................

با وسیله های شخصی به سمت بندرترکمن و سپس اسکله حرکت کردیم و از آنجا با توجه به هماهنگی قبلی با بارکاس به سمت آشور حرکت کردیم . از داخل محوطه شیلات و سپس پاسگاه به کنار ساحل جنوبی حرکت کردیم و در امتداد ساحل خلیج که سال به سال عقب نشینی می کند پیمایشمان را شروع کردیم . در کنا ساحل برندگان موج می زدند و گاهی هم به نزدیک شدن ما پرواز .................

به کانال خزینی رسیدیم زمانی این کانال آشوراده را از میانکاله جدا می کرد ولی امروز بدلیل عقب نشینی دریا سمت شمالی آن خشک است و براحتی قابل تردد می باشد.

محیط بان الماسی در انتهای مسیر مانع حرکتمان شد و پس از چند تذکر زیست محیطی با خداحافظی به حرکتمان ادامه دادیم . تمشک و انار وحشی به حد وفور وجود داشت قدر زیادی خوردیم و کمی هم برای منزل ..................

روز پر نشاطی بود تمام طول مسیر پر از جاذبه و خاطره به دیداری دوباره با دوستان و یاران همیشگی

همراهان:

عباس ایران نژاد، اسداله اسماعیلی ثالث، علی ولی الهی، حاج مشهد تاتار، یوسفعلی سنچولی، محمد جرجانی، اختر مقصودلو، نرگس مسگر، فریبا یغمایی و حبیب اله طاشی

پایان

 

+ نوشته شده توسط حبیب اله طاشی در جمعه بیست و دوم آبان ۱۳۹۴ و ساعت 11:2 |

بنام خدا

امروز سردانسر من و کلی خاطرات زیبا و بیاد ماندنی ............................

جای دوستان خالی

 

 

+ نوشته شده توسط حبیب اله طاشی در جمعه بیست و دوم آبان ۱۳۹۴ و ساعت 10:59 |

بنام خدا

امروز دوشنبه به مناسبت هفته دفاع مقدس تیمی متشکل از بسیجیان و کوهنوردان سازمان را با برنامه امامزاده ابراهیم (رنگو) به تپه نورالشهدا را برنامه ریزی و اجرا کردیم. امامزاده ابراهیم در دل جنگل در هفت کیلومتری گرگان واقع شده است. برای رفتن به آن از بلوار صیاد قبل از روستای توشن به سمت روستای گلند تاریکی و سپس با کمک تابلوهای کنار گذر خیابان به سمت امامزاده حرکت می کنیم. جاده خاکی و دارای شیبهای ملایم و در یک نقطه دارای شیب تند است. سنگ نوشته های قبرها حاکی از قدمت و تاریخ طولانی امامزاده است. امامزاده در دل جنگل و در مکانی زیبا واقع شده است. در فاصله ایی دورتر چشمه آبی و رودخانه ایی مهیای اطراق مهمانان است. و در مسیری دیگر آبشاری و کلی جاذبه های دیگر برای افراد اهل طبیعت ........

از امامزاده در مسیری که یک طرفمان روستای توشن بود به سمت النگ دره و سپس تپه نوالشهدا حرکت کردیم حدود سه ساعت طول کشید تا این مسیر را طی کردیم .

روز زیبایی بود جای دوستان خالی

 

+ نوشته شده توسط حبیب اله طاشی در دوشنبه ششم مهر ۱۳۹۴ و ساعت 22:15 |

بنام خدا

 امروز جمعه اولین هفته فصل پاییز با جمعی از دوستان به سمت لنده کوه و یا بعبارتی گردکوه حرکت کردیم . ماه مهر و درختان رنگارگ و طبیعت زیبا ...............

حرکتمان از دوراهی آبشار بود و به لنده و سپس مازوکش ختم شد. فقط می توانم بگویم روز زیبایی برای من و دوستانم بود.

شرکت کنندگان:

محمدعلی اخوت، اسداله اسماعیلی ثالث، افسانه مقصودلو، محمد دوست محمدی، ندا سروی و حبیب اله طاشی

 

+ نوشته شده توسط حبیب اله طاشی در شنبه چهارم مهر ۱۳۹۴ و ساعت 21:49 |

بنام خدا

بعد از مدت ها وبلاگ ما به لطف خدا و همت گروه مزین به دماوند شد. و این چه سعادت بزرگی برای کسانی است که قدم به بزرگترین قله کشور و بزرگترین کوه آتشفشانی آسیا می گذارند. فرقی هم نمی کند تا کجای آن امکان صعود داشته باشی همین که فرد همت می کند و در این راه قدم می گذارد پس انسان جسور و بلند همتی باید باشد. پس از مطرح شدن موضوع که مربوط به مدت ها قبل است تیم ما با 13 نفر شکل گرفت . این پنجمین بار بود که این سعادت نصیب من می شد ولی این بار در نقش سرپرست گروه ......................

حرکتمان با بدرقه آقای اخوت و اسماعیلی از میدان بسیج شروع شد. پس از طی مسیر در هوای فوق العاده گرم و شرجی(طبق گزارش هواشناسی 40 درجه بالای صفر) به پلور رسیدیم . دو نفر از دوستان فدراسیون کوهنوردی پلور منتظر ما بودند (آقای ماهرویان و خانم دهرویه). با کمی تاخیر با وانت نیسان به سمت گوسفند سرا حرکت کردیم . بخشی از مسیر اسفالت و بخشی هم خاکی با پیچ و خم های زیاد همراه با دست انداز بود.

شب را گوسفند سرا ابتدا در  مسجد و پس از اعتراض متولی مسجد در یکی از اتاق های مجاور  سپری کردیم.

صبح پنج شنبه پس از جمع کردن وسایل و تحویل آن ها به باربری به سمت بارگاه 3 راه افتادیم. روز بسیار خوبی بود و همه با اعتماد به نفس و امید به صعود با شور و حال خاصی به سمت قله حرکت می کردند. فضای حاکم بر گروه تحت تاثیر عظمت دماوند حال و هوایی دیگر داشت. همه چیز خوب پیش می رفت و ما پس از مدتی به بارگاه سوم رسیدیم.

جمعیت زیادی بود؛ پناهگاه جالی خالی نداشت و چادرها هم باید منتظر بمانی خالی شوند . در هر صورت دو چادر برزنتی گرفتیم و یک چادر هم بر پا کردیم و سه نفر هم پناهگاه قدیمی را برای استراحت انتخاب کردند.

کم کم آماده صعود می شدیم وسایل مورد نیاز را جمع و قرارها گذاشته شده و کاری جز استراحت نداریم. بسختی می توان در این شرایط خوابید و  یا استراحت کرد . از یک طرف باد و سرما و از طرف دیگر شلوغی و سر و صدای اطرافیان ..........................

صبح ساعت دو برپا زده شد و پس از مدتی با 9 نفر با نام و یاد خدا به سمت قله حرکتمان را آغاز کردیم . با قدم های آهسته ولی محکم با هدف صعود وارد مسیر حرکت شدیم گروه های زیادی پس و پیش ما بودند. و این باعث قوت قلب ما می شد چون اینجا همه با هم دوست و رفیقند و هیچ رقابت و مسابقه ایی در کار نیست . همه تلاش می کنند همه صعود کنند و در این راه جز تشویق و ترغیب چیزی مشاهده نمی کنی .......................

تیم ما پس از هشت ساعت تلاش و گذر از صخره ها ، برفچال ها و منطقه گوگردی به دهانه آتشفشانی دماوند و قله رسید . پس از حدود نیم ساعت حضور در قله تیم همکاران وزراتخانه ایی ما آقای مقدسی هم رسید و پس از گرفتن عکس دسته جمعی به سمت بارگاه 3 حرکت و ارتفاعمان را کم کردیم.

تیم ما موفق به صعود شده بود و این پایان خوش لحظات بیاد ماندنی بود . به امید صعود های بعدی

اعضای تیم:

محمد دوست محمدی، زهرا مرادمند، محمود محمدی خواجه دهی، هوشنگ ماهرویان، فرح دهرویه ، شبیر بصیری، اختر مقصودلو، موسی گلبینی، حسن سنگدوینی، علیرضا دامغانی ، شهنار کریمیان، زهرا فغانی و حبیب اله طاشی

 عکس ها

میدان بسیج گرگان

 

پلور و مجسمه کوهنورد

قله دماوند

آیشار یخی

منطقه گوگردی

نوک قله

این هم من

عکس مشترک با همکاران وزراتخانه

جسد گوسفندان میخ کوبی شده به صخره

دهانه خروج گازهای گوگردی

 

 

 

+ نوشته شده توسط حبیب اله طاشی در دوشنبه نوزدهم مرداد ۱۳۹۴ و ساعت 21:30 |

بنام خدا

بعد از مدت ها قسمت شد در کنار دوستان خانوادگی باشیم . تعطیلات عید فطر این فرصت را فراهم کرد بنابراین به اتفاق خانواده راهی چالوس و سلمان شهر شدیم. بدلیل ترافیک سنگین و کمی هم پیدا کردن آدرس بعد از نیمه شب رسیدیم . با استقبال گرم آقای ماهرویان و خانم دهرویه وارد منزل شدیم پس از صرف چای و میوه با توجه به دیر وقت بودن خوابیدیم تا برنامه فردا صبح.................

پس از صرف صبحانه به اتفاق سایر مهمانان که از دوستان و خویشان آنها بودند به سمت نمک آبرود حرکت کردیم کمی داخل جنگل پیاده روی و سپس پارک نمک آبرود و سورتمه سواری بچه .............

حدود ساعت چهار برگشتیم  منزل و ناهار و کمی استراحت بعد از آن مهمان ها و ما به قصد ادامه سفر با آقای ماهرویان و خانم دهرویه خداحتفظی کردیم. قصد داشتم برگردم گرگان ولی ترافیک جاده و بارندگی پراکنده و کمی هم خستگی مانع از ادامه مسیر بعد از بابلسر را به ما داد. در یکی از پارک ها سب را گذراندیم . شب هم باران شدید تر شد بطوری که تمام وسایلمان خیس شد. با روش شدن هوا راه افتادیم ولی نه به سمت گرگان بلکه به سمت کیاسر و باداب ......................

جاده مه آلود همراه با باران های پراکنده بود پس از گذر از کیاسر به پاسگاه پلیس رسیدیم که از مسیر اصلی خارج شدیم پس از طی مسافتی حدود 15 تا 20 کیلو متر به چشمه باداب رسیدیم.

یکی از جاذبه های بسیار کم نظیر در دنیا و بی نظیر در کشور ؛ چشمه های متعدد با طعم و مزه های مختلف و همچنین رسوبات رنگی متنوع ؛ اشکال ایجاد شده واقعا زیبا و بی نظیرند ولی متاسفانه آنگونه که شایسته است مراقبت و نگهداری نمی شود. خشکسالی هم مزید بر علت شده است چراکه بقا و دوام حوضچه ها بستگی به جریان آب چشمه ها دارد و در صورت خشک شدم حوضچه ها و کرت های ایجاد شده هم در اثر فرسایش و یا هر عامل دیگری از بین می روند. تا نیمه های روز به گشت و گذار پرداختیم و سپس به سمت چشمه علی حرکت کردیم . در ادامه مسیر به شمشیر بر و سفید چال و نهایتا هم به گلوگاه رسیدیم......

در انتها جا دارد که از خانواده محترم ماهرویان از طرف خودم و خانواده ام تشکر نمایم تا باشد که بتوانم جبران نمایم.

 

 

+ نوشته شده توسط حبیب اله طاشی در چهارشنبه سی و یکم تیر ۱۳۹۴ و ساعت 21:10 |

بنام خدا

آخرین سه شنبه ماه مبارک رمضان و آخرین افطاری گروه باز هم مثل همیشه پرشور و با استقبال زیاد در محیطی دوست داشتی که خاطره ایی را برای همه ثبت کرد.

میزبان این هفته چند نفر بودند که خداوند از همگی قبول بفرمایید. کباب جیگر یا جگر یکی از غذاهای خاص گرگان است بخصوص شب های رمضان تعدادی زیادی جگرکی در سطح محلات و شهر فعال و تا نزدیک سحر مشغول سرویس به مشتریان خود هستند. خیلی ها با این نوع غذا تفریح می کنند و محفلی برای دور هم جمع شدن دوستان و خانواده هاست. یک راسته خیابان همه جگرگی با دود غلیط و بوی سوختن چربی (دنبه) هر انسانی را به وسوسه می اندازد. شب آخر ما هم با جیگر ختم بخیر شد. نزدیک به پنجاه نفر حضور داشتند. زیر نم نم باران افطار کردند و خدا بخاطر نعماتش سپاسگزاری ؛ روزه نماز همگی قبول درگاه حق ، تا سال آینده و ماه رمضانی دیگر همگی حضور داشته باشند.

دوستان بسلامت

+ نوشته شده توسط حبیب اله طاشی در سه شنبه سی ام تیر ۱۳۹۴ و ساعت 22:58 |

بنام خدا

طبق سنت هر سال سه شنبه های هر هفته ماه رمضان گروه برای صرف افطار به یکی از مسیرهای نزدیک میرود و هر هفته یک نفر و یا چند نفر بصورت مشترک تدارک افطار را قبول می کنند. هفته اول حاجی اخوت و هفته دوم اسماعیلی و این هفته هم من میزبان روزه داران گروه بودم. بدلیل مصادف شده سه شنبه با شب احیاء افطار این هفته را یک روز جلو انداختیم و دوشنبه را تعیین کردیم. مسیری حدود نیم ساعت پیاده روی و تا رسیدن به چشمه پیر زن ها که اتفاقا آب نسبتا خوبی هم داشت توی این هوای گرم و خشک سالی که غالبا چشمه ها خشک و یا کم آب هستند، آب خوبی داشت . آبگوشت را منزل درست کردم و با ظرف آلومینیومی دسته دار حمل کردیم. حدود 45 نفر از اعضای گروه جمع شدند. فضا و شرایط خوبی بود همه چیز عالی بود. روزه و نماز همه دوستان قبول حق و جا دارد از همه آن ها که آمدند و در تدارک برنامه مشارکت کردند تشکر نمایم. ان شاالله این برنامه تداوم داشته باشد.

+ نوشته شده توسط حبیب اله طاشی در سه شنبه شانزدهم تیر ۱۳۹۴ و ساعت 22:11 |

بنام خدا

 طبق سنت هر ساله نیمه خرداد برنامه جهان نما را برگزار کردیم . این بار از شموشک تخت میرزا حرکت کردیم و شب را کنار چشمه دهرویه خوابیدیم و سپس از ترک میدان و مازوکش به زیارت آمدیم . تفاوتی که امسال با سالهای دیگر داشت گرمای هوا و خسکسالی دشت جهان نما بود. مراتع کاملا خشک و چشمه ها کم آب بود. زمانی که توی مسیر پاکوب حرکت می کردی از خشکی خاک بلند می ش. خبری از گل گاوزبان نبود . آویشن هم به انبوهی سال های قبل نبود . روز خیلی گرم و شب هوای متعادل و نسبتا خنک.........

روی دامنه ضلع شرقی کلبه چشمه دهرویه شب را سپری کردیم . کمی سطح زمین شیب دار بود . خلاقیتمان گل کرد و مانع چوبی برای جلوگیری از سر خوردن درست کردیم .

قرار بود مازوکش برای استراحت و ناهار توقف کنیم ولی بدلیل جمعیت زیاد ، گرمی هوا و عدم و سایه به حرکتمان ادامه دادیم و سر دوراهی لنده توقف کردیم . در انتهای مسیر سنگ حجاری شده ایی را دیدیم . با اینکه سالها از کنارش رد شده بودم متوجه نشده بودم . تصویر چهره انسان بود و مشخص نیست مربوط به چه زمانی است. ولی چهره کاملا مشخص بود و زیر سنگ را هم اخیرا گودبرداری کرده اند. با رسیده به دوراهی آبشار برنامه ما هم به پایان رسید. 

درخت آرزو

سرازیر شدن مه به دشت جهان نما

این هم ابتکار ما

سنگ حجاری شده

 

 

+ نوشته شده توسط حبیب اله طاشی در یکشنبه چهاردهم تیر ۱۳۹۴ و ساعت 23:30 |

بنام خدا

به مناسبت ایام مبارک تولد مولای متقیان حضرت علی (ع) تیم کوهنوردی سازمان به ارتفاعات چهار باغ و زیارت صعود کرد . برنامه با عزیمت به روستای چهارباغ روز 24 اردیبهشت ما شروع شد. حرکت از روستای چهار باغ ساعت 8 صبح با نام و یاد خدا شروع شد. ابتدای حرکت در امتداد رودخانه چهارباغ به سمت غرب آغاز گردید و پس از گذر از روستا و مزارع کشاورزی از جمله باقلا حرکتمان به سمت شمال و ارتفاعات بین چهار باغ و روستای زیارت متمایل گردید. شیب ملایم و طبیعت زیبا همراه با درختان اورس و مراتع پر از گل های وحشی هر جنبده ایی را به شور شعف وا می دارد. تیم در صفی منظم قدم به قدم ارتفاع می گیرد. تا اینکه به مراد چشمه می رسیم . صبحانه را کنار چشمه همرا با شکرگذاری از نعمات الهی که به ما ارزانی داده صرف می کنیم. به حرکتمان ادامه می دهیم تا اینکه به گذرگاه صخره ایی می رسیم که با عبور از این گذرگاه شیب سمت زیارت آغاز می گردد. در این منطقه تراکم جنگلی درختان اورس بیشتر از نقاط دیگر می باشد. تغریبا یک چهارم محیط قله تلمبار را دور زده ایم . روی خط الراس لنده کوه می رسیم . روی دامنه خط الراس پر بود از گل های لاله سرخ و گاهی هم زرد رنگ .............. واقعا زیبا.

حرکت روی خط الراس را آغاز کردیم تا اینکه به گذرگاهی رسیدیم که حاصل دست بشر بود و احتمالا در زمان های قدیم محل عبور اهالی روستا های اطراف بود . و در ادامه به قبرستانی رسیدیم که تعدادی از افراد برای پیدا کردن گنجی بعضی از آن ها را گودبرداری گرده بودند . تا فرسنگ ها هیچ آبادی نزدیک آن نیست و احتمالا روستا و یا شهری بوده که از بین رفته است . در طول مسیر باد فوق العاده شدیدی می وزید و اگر کمی مراقب نبود راحت انسان را زمین می زند. حرکتمان تا رسیدن به قله لنده ادامه داشت. تعدادی از بچه ها عزم قله کردند و مابقی پای قله به انتظار نشستند. نزدیک قله دیدن لانه پرنده که تخمی هم در دل دارد هیجان انگیز است.

از قله به سمت پایین حرکت می کردیم که از دور دودی سیاه نظرمان را جلب کرد. با کمی نزدیک شدن متوجه آتش سوزی جنگل شدیم که در شعله های آتش می سوخت. حرکتمان را به سمت محل آتش سوزی متمایل کردیم . زمینی به مساحت حدود 200 تا 300 متر مربع در حال سوختن بود. شعله های آتش زبانه می کشید و باد هم آن را شعله ورتر می کرد.

تیم کوهنوردی سازمان جهاد کشاورزی بدون توجه به خستگی پیمودن راهی طولانی و بدون داشتن امکانات لازم جهت اطفای حریق با چوب، سنگ و سرشاخه های درخت ولی با داشتن حس مسئولیت پذیری وارد کارزاری سخت و خطرناک شد. طی حدود یک ساعت تلاش بی وقفه آتش را مهار کرده و پس از اطمینان از عدم احتمال آتش سوزی مجدد و در ضمن اطلاع به مرکز اتفاقات اداره کل منایع طبیعی به حرکت خود ادامه دادیم.

کنترل آتش سوزی باعث شد ما کمی از برنامه زمانی خود عقب بمانیم ولی ارزشش را داشت. برای تجدید قوا و استراحت ون چشمه توقف کردیم و ناهارمان را ساعت حدود 5 صرف کردیم ولی همه راضی و خوشحال بودند.

آخر مسیر هم هوا مه آلود همراه با هوای خنک بود. ساعت 9 شب رسیدیم به دوراهی آبشار و سوار مینی بوس شدیم و برنامه ما بدین صورت پایان یافت.

جا دارد بعنوان سرپرست گروه از همه افراد گروه بخصوص آقای نودیجه راننده گروه تشکر می کنم.

اعضای تیم:

حاج مشهد طاطار، عباس ایران نژاد، امید انوری، محمود محمدی خواجه دهی، زهرا مرادمند، اختر مقصودلو، یوسفعلی سنچولی، اسداله اسماعیلی ثالث، علی گیلک، رمضان ساوری، دوست محمدی ، زهرا منصوری، فریبا یغمایی و حبیب اله طاشی 

روستای چهارباغ

هاله نور امّا واقعی 

گندم وحشی

گذرگاه به سمت روستای شاهکوه

قبرستان قدیمی

لانه پرنده نزدیک گرد گوه

دود آتش زیر رز بن گرد کوه

تلاش گروه

نتیجه تلاش کروه

استراحت پس از خاموشی آتش

نماز عصر

بالانس دکتر

 

 

 

+ نوشته شده توسط حبیب اله طاشی در شنبه سیزدهم تیر ۱۳۹۴ و ساعت 11:12 |

بنام خدا

بعد از مدتی وقفه مجددا سایت بلاگفا راه اندازی شد و این فرصتی برای من است که مجددا گزارش برنامه هایم را به سمع و نظر دوست داران کوه و طبیعت برسانم و امیدوارم مفید فایده باشد.

بعد از صعود به قله زبله این بار با تعدادی از دوستان به سمت تلمبار رفتیم . طبق معمول صبح زود راه افتادیم . هوای بسیار عالی؛ از مسیر معمول حرکت کردیم از شربت و سیاه خانی عبور کردیم ولی مرحله پایانی را از مسیر جدید صعود کردیم . از ضلع غربی صعود آغاز شد و از ضلع جنوبی سوار قله شدیم . روی خط الراس قله حدود یکصد متری قله ماری بزرگ را دیدیم که زیر سنگی آفتاب می گیرد. خیلی بزرگ و خطر ناک بنظر می رسید. طوری که ما ابتدا فکر کردیم دو تا مار است ولی پس از اینکه متوجه ما شد و حرکت کردیم دیدیم یک مار است و رفت داخل شکاف سنگ و ما هم راهمان را ادامه دادیم.

روی قله پر بود از گل های شقایق که به دو رنگ زرد و سرخ سطح قله را رنگین کرده بود. در مسیر برگشت از زیر دماغه به سمت پایین حرکت کردیم . و در ادامه حرکت از سمت چماز پایین آمدیم و تا اینکه به آبشار و پایان راه رسیدیم.

امروز روز تولد یکی از همراهان ما هم بود. بعد از اینکه به ما گفت هدیه ایی تقدیم شد.

همراهان:

مریم طهماسبی ، اختر مقصودلو ، بهنام نیک پیام ، اسداله اسماعیلی ثالث و حبیب اله طاشی

تولدت مبارک

+ نوشته شده توسط حبیب اله طاشی در پنجشنبه یازدهم تیر ۱۳۹۴ و ساعت 20:42 |

بنام خدا

امروز اولین جمعه اردیبهشت ماه سال 94 گروه منسجمی تشکیل شد و زبله را برنامه ریزی کردیم . صبح زود امازاده زیارت تجمع کردیم و ساعت 6:30 استارت کار با نام خدا زده شد. قرار شد از کلی چال برویم و از مرسنگ برگردیم .

صبح با هوای ملس و دلچسب انرژی گروه را دو چندان کرده بود بطوری که شیب تند را با انرژی همراه با نشاط پیمودیم. از دور درخت بلوط بابا قنبر با تکان دادن شاخ و برگهای خود بر رهگذران سلام می گوید. و هر رهگذری خواسته یا ناخواسته لختی در کنارش درنگ می کند و کسانی هم برای حاجت و یا باز شده بختشان  زنگولهایش را بصدا در می آورند. ما هم مستثنی نیستیم.

حرکتمان از لابلای درختان روییده بر صخره ها ادامه داشت تا به بالای دریاچه ایی از مه رسیدیم . هیجان و حس و حال زیبای ناشی از دیدن این مناظر قابل وصف و بیان نیست . باید بود و دید.

از مراتع زیبا که دغدغه ایی جزء زیاده خواهی ما انسان ها ندارند و هراز گاهی که چه عرض کنم تقریبا همیشه مورد تعرض ما هستند گذشتیم تا به جنگل و شیب تند رسیدیم. طبیعت مملو از زیبایی ایست اگر هم جایی غیر از این باشد مطمئنا حضور نامیمون ماست.

برف ها ذوب شده بود. چشمه ها روان؛ به کلبه خداداد رسیدیم . پیچ و خم ها را طی کردیم تا به باریکه از برف رسیدیم که شیاری را پر کرده بود. رسیدیم به زبله، چند گروه قبل از ما روی قله بودند. کوله هایمان را گذاشتیم و سپس رفتیم به سمت قله ، مثل همیشه استوار و زیبا ............... دقایقی را روی قله توقف کردیم ........

بعد از استراحت به سمت گوشاخو (شاخ گاو) حرکت کردیم . گوشاخو (goshakho) مرتعی ایست زیبا با چشمه ایی سرد و گوارا ، در اواخر خرداد پر است از توت فرنگی وحشی ............

در ادامه مسیر از میان درختان سر بفلک کشیده و گل های زیبا و همچنین ممزول های (mamzol) بلند و انبوه گذشتیم تا اینکه به مرسنگ رسیدیم . درست زیر ضلع شمالی قله زبله ................

حرکتمان ادامه داشت تا اینکه دو باره با قنبر بابا رسیدم و سپس به زیارت و برنامه به اتمام رسید. امیدوارم برنامه برای همراهانم بخصوص دو مهمان جدید خاطره خوشی را به همراه داشته باشد.

بدرود تا برنامه دیگر

کلبه خداداد

بدون شرح

   

بابا قنبر

 

 افراد گروه:

امید مقصودلو، علیرضا دامغانی، زهرا فغانی، محمود محمدی خواجه دهی، عباس ایران نژاد، حسن سنگدوینی، موسی گلبینی، علی ولی الهی، محمد علی اخوت، اسداله اسماعیلی ثالث، بهنام نیک پیام، شهناز کریمیان، صدیقه فرقانی، اختر مقصودلو و حبیب اله طاشی

+ نوشته شده توسط حبیب اله طاشی در جمعه چهارم اردیبهشت ۱۳۹۴ و ساعت 21:30 |

بنام خدا

امروز پنج شنبه به منظور همراهی گروه دانشجویان فرهنگیان به اتفاق دکتر و حاجی به سمت خان ببین یکی از شهرهای استان گلستان حرکت کردیم.

این شهر مرکز بخش فندرسک و از سوی غرب ۵۵ کیلومتر از شهر گرگان و از سوی شرق ۳۰ کیلومتر از شهر گنبد کاووس فاصله دارد.

برنامه از این قرار بود که گروه در قالب یک برنامه تفریحی شب را در مجتمع سیاحتی و تفریحی سپاه نینوا  اطراق کرده و ما صبح بعنوان همراه آن ها را تا آبشار شیرآباد همراهی کردیم. گروه 42 نفره را خانم حسین آبادی سرپرستی می کرد. مجتمع دارای امکانات تفریحی در مکانی مناسب بود و عموم هم می توانستند از آن بهره مند شوند. این امکانات شامل رستوران، آلاچیق، سوئیت و خوایگاه می باشد.

صبح بعد از صرف صبحانه به سمت آبشار حرکت کردیم دکتر و حاجی در جلوی صف و من هم در انتهای صف ............

هوا بسیار عالی بود و همچنین طبیعت ............

طبق عرف هر مکانی ایستگاه ورودی با مدیریت شورای روستای شیرآباد برقرار بود. ورودی وسایل نقلیه امسال 30000 ریال است . این درآمد صرف کارهای عمرانی و خدماتی می شود.

حرکت ما ادامه داشت و در طول مسیر خانم برزگر مدیر موسسه آوای طبیعت را از دور دیدم که به اتفاق خواهرش گروهی از دانشجویان منابع طبیعی را آورده بودند. از دور دستی تکان دادیم و به حرکتمان ادامه دادیم. از حاشیه رودخانه حرکت کردیم و از دو پل فلزی گذشتیم تا اینکه به آبشار رسیدیم.

  آبشارهاي شيرآباد در موقعیت جغرافیایی E5502 N3656 در استان گلستان  در 6 کیلومتری جنوب شهرستان خان ببین و در میان جنگلی بسیار زیبا واقع شده ‌است.  آبشـــار شیرآباد به‌ صورت‌ پله‌ای‌ است‌ و جمعاً 12 آبشار کوچک‌ و بزرگ‌ را در بر می‌گیرد. ارتفاع بزرگترین‌ آبشار آن‌ 30 متر و حوضچه‌های‌ پای‌ دیواره‌ آن‌ به‌ ترتیب‌ 40 و 80 متر عمق‌ دارد. اين محل به عنوان يک اثر طبيعي و ملي در فهرست سازمان محيط زيست به ثبت رسيده است.

با برگشت به مجتمع و صرف ناهار برنامه امروز ما هم به پایان رسید. روز و پایان هفته شادی داشته باشید.

 

 

 

+ نوشته شده توسط حبیب اله طاشی در پنجشنبه بیست و هفتم فروردین ۱۳۹۴ و ساعت 19:27 |

بنام خدای بهاری

 امروز جمعه در سال 94 اولین برنامه ما بود. دوستان جمع شدن هر چند با چند ریزش و یک مهمان جدید؛ آغاز برنامه با سردانسر شروع شد انشالله که همینطور هم خواهد بود خوش یوم باشد. هر بار و هر بار که پا به طبیعت می گذاری چیز تازه ای می بیندید و هیچگاه تکراری نیست، حتی اگر یک مسیر را ده ها بار رفته باشید . امروز هم برای ما تازگی های زیادی داشت. امروز گرمترین روز سال جاری تا به امروز بود. طبق گزارش هواشناسی 40 درجه اعلام گردید. واقعا هم گرم بود. دو هفته قبل از عید حدود نیم متر برف روی دشت سردانسر نشسته بود و امروز خبری از برف نبود حتی برای تبرک............... 

دیگر یافتن آثاری از بافت قدیمی روستای زیارت کیمیا شده است. صرفا بخش هایی که میراث فرهنگی کار کرده وجود دارد. صبح زود رسیدیم روستا از داخل روستا به سمت ارتفاع حرکت کردیم. نزدیکی های نخود چشمه یکی از دوستان زمان دوره دبیرستانم را دیدیم (اکبر گدایی). سالهای زیادی بود خبری از ایشان نداشتم . اهل زیارت است و به کار دامداری و کشاورزی مشغول است. پس از توقفی کوتاه در سردانسر به سمت چشمه پیرزن راه افتادیم. برفها رفتند و گل و سبزه آمدند. رشته تحصیلی من علوم دامی است و روستا زاده هستم و پدرم در کنار اشتغال در کارخانه به کار کشاورزی و دامداری می پرداخت. پس از پدر گاهی اوقات که ذبح گوسفند پیش می آمد من انجام می دادم . امروز یکی از بستگان نزدیک حدود ساعت 5 غروب از سفر حج بر می گشت بنابر درخواست عمویم که خداوند حفظش کند کار ذبح گوسفند به من محول شد. بنابراین صبح به همراهان گفتم که من آخر برنامه سریعتر بر می گردم و همین جا از تمام همراهانم که بعد از خوردن ناهار ترکشان کردم عذرخواهی می کنم. در مسیر برگشت قهرمان را دیدم مثل همیشه پر شور و حال ؛ گروهی از بچه های را با همراهی آقای حاجیلری آورده و در حال برگشت بود. پس از گپی و خوش و بش به راهم ادامه دادم و بموقع رسیدم و انجام وظیفه کردم. 

همراهان: 

الهام صدیقی، مریم طهماسبی، اسداله اسماعیلی، موسی گل بینی، یوسفعلی سنچولی، عباس ایران نژاد، بهنام نیک پیام و حبیب اله طاشی 

+ نوشته شده توسط حبیب اله طاشی در جمعه بیست و یکم فروردین ۱۳۹۴ و ساعت 23:23 |

به نام خدا

بعد از اتمام برنامه نفتلجه به سمت آق قلا به قصد دیدن قرن یارق (Gharn yaregh) حرکت کردیم . معنی فارسی قرن یارق شکم پاره می باشد که بیانگر حالت طبیعی این پدیده طبیعی می باشد.  از انتهای شهرستان گمیشان از جاده آسفالت به سمت شرق که به جاده آق قلا به مرز اینچه برون ختم می شود حرکت کردیم. پس از روستای آلتین تخماق (Altin tokhmaq) سمت راست جاده یعنی بعبارتی جنوب جاده تپه ایی نمایان است . از جاده بین مزارع که نسبتا" بد نیست به سمت جنوب حرکت می کنید پس از حدود دو الی سه کیلومتر به کنار تپه باستانی قیزلر قلعه (Ghizlar Ghaleh) یا قلعه دختران  می رسید. این تپه در کنار دیوار دفاعی گرگان که به دیوار اسکندر یا دیوار سرخ هم معروف می باشد واقع شده است.   

بعد از کمی توقف و بازدید از این مکان به حرکتمان از میان گندمزارهای سرسبز ادامه دادیم تا اینکه بالای دهانه قرن یارق رسیدیم . منظره بسیار زیبایی بود و جمعیت نسبتا زیادی که غالبا از اهالی روستاهای اطراف بودند به دامن این طبیعت و پدیده زیبای طبیعی پناه آورده تا دقایقی را به تفرّج و استراحت بپردازند. چند برابر نفتلجه وسعت و ارتفاع داشت و همچنین جزیره ایی زیبا در وسط آن ............

اطراف دیواره پر بود از گل های زیبا و رنگارنگ از جمله شقایق وحشی که جلوه ایی دو چندان به طبیعت داده بود . گرداگرد دهانه را گشتیم تا به سمتی رسیدیم که می شد به کف دهانه رفت و وارد جزیره شد.

رسوبات نمکی در جزیره بصورت های مختلف کریستالی، سنگی و برفکی نمایان بود. کمی هم مزه کردیم که فوق العاده شور بود. گشتن داخل جزیره که بصورت گنبدی با شیارهای پراکنده به انسان حس و حال خوبی می دهد. گرداگرد شما را آب فرا گرفته است و قدم زدن کنار ساحل شنی نرم و مرطوب انسان را به هیجان و واکنش وا می دارد که نشان از احساس خوب انسان به طبیعت است.

 

در آخر هم با آقای عبدالحکیم کر دبیر زبان فارسی یکی از مدارس گمیشان برخورد کردیم که اطلاعات با ارزشی از جاذبه های طبیعی به ما داد.

در ادامه به روستای سقر تپه رسیدیم که دیدن شترها هم از جاذبه های مهم این مناطق می تواند باشد. بدین صورت برنامه ما هم تمام شد و با یاران خداحافظی کردیم تا برنامه ایی دیگر 

 روز و شب خوش باد.

+ نوشته شده توسط حبیب اله طاشی در شنبه هشتم فروردین ۱۳۹۴ و ساعت 14:55 |

به نام خدا

 بعد از مدت ها انتظار امروز شرایط فراهم شد و با جمعی از دوستان و خانواده به قصد بازدید از گل فشان واقع در محدوده شهرستان گمیشان حرکت نماییم.

گل فشان ناشی از خروج گازهای موجود در منابع زیر زمینی نفت و گاز می باشد . در تعداد معدودی از مناطق کشورمان از جمله در استان گلستان شهرستان گمیشان گل فشان وجود دارد. به گل فشان گمیشان نفتلجه

(Naftelgeh ) می گویند. نفتلجه در حدود 15 کیلومتر سمت شمال شهرستان گمیشان واقع شده است . پس از عبور از این شهرستان و رسیدن به پاسگاه محیط بانی در امتداد کانال آب به سمت شرق به مسافت حدود شش کیلومتر حرکت می نماییم. در طول مسیر با تعدادی از بنه های گوسفنداران برخورد می کنید . از دور در امتداد کانال با کمی متمایل به سمت شمال تپه ای سفید رنگ مشاهده می کنید که پس از طی مسیر به گل فشان می رسید.

اولین بار بود که به این منطقه داشتم می رفتم . با توجه به اطلاعاتی که از طریق گوگل ارث و دوستان دریافت کرده بودم قصدم را با همراهانم در میان گذاشتم و آن ها هم محبت کرده و پیشنهاد مرا پذیرفته و مرا همراهی کردند . من با خانواده و آن ها هم با وسیله دکتر حرکت کردیم.

پس از گذر از گرگان و بندرترکمن به شهرستان گمیشان رسیدیم . به سمت شمال حرکت کردیم که ما را به سمت سایت پرورش میگو هدایت می کرد. در طول مسیر مناظر دشت که همراه با پرندگان دریایی و بیابانی بود برایم بسیار جالب و زیبا بود. پس از رسیدن به سایت میگو یکی از چوپانان به ما گفت این مسیر خراب است و از مسیر کنار کانال باید رفت و تا پاسگاه محیط بانی ما را همراهی کرد . از محیط بانی به بعد وارد مسیری خاکی که محل گذر  و عبور و مرور وسایط نقلیه و حمل چوپانان بود شدیم. مسیر بستری نرم و صاف داشت . بتدریج از امتداد کانال فاصله می گرفتیم تا به بنه یکی از چوپانان رسیدیم.

گله داران در مرتع پراکنده بودند و به فاصله هر چند کیلومتر یک بنه وجود داشت . با استقبال یکی از چوپانان روبرو شدیم کمی با ایشان گپی دوستانه زدیم و سپس با راهنمایی ایشان به حرکتمان ادامه دادیم. دیدن آلاچیق و آرام گوسفندان برای هر بازدید کننده ایی می تواند جالب باشد.

به گل فشان رسیدیم . به فاصله کمی وسیله دیگری هم رسید گفتند از کارکنان بهداشت این منطقه می باشد و سپس مامورین محیط بانی و یک خانواده دیگر .................

گل فشان مخروطی با دهانه ایی شبیه آتشفشان می باشد البته با ابعادی بسیار کوچکتر که قطر دهانه آن حدود صد متر و ارتفاع حدود سه الی چهار متر از زمین های اطرف و با عمق حدود 10 متر ؛ داخل دهانه گل فشان آب زلال و آبی رنگ با عمق نامعلوم که در سمت وسط آن هر چند ثانیه یک حباب با صدایی شبیه قلوپ ، در حاشیه هم  روی آب آثار مواد نفتی مشاهده می شود.

افرادی که آنجا بودند بیان می کردند که قبلا" آب دهانه که همراه با گلی روان بود از دهانه مخروطی به اطرف سرازیر می شد و تپه هرمی ایجاد گردید و سپس با توجه به نشست دهانه چنین حفره ایی که بی شباهت به دهانه آتش فشان نیست ایجاد شده است . آثار نشست و ریزش دیواره جانبی حفره این نظریه را هم تایید می کند.

خارج این مسایل منظره بسیار زیبایی در منطقه ایجاد ایجاد شده است و این اثر طبیعی می تواند یکی از جاذبه های با ارزش شهرستان گمیشان و استان گلستان باشد ولی متاسفانه بنظر می رسد اطلاع رسانی در خور جایگاه و ارزش این پدیده نادر در کشور صورت نگرفته است .

امیدوارم در آینده نچندان دور شاهد بازدید علاقه مندان باشیم. با توجه به شرایط اقلیمی منطقه مناسبترین زمان بازدید هم فروردین می باشد بعد از این ماه بتدریج مرتع سرسبزی خودش را از دست داده و هوا هم خیلی گرم می شود.

  

سال سرشار از شادی و نشاط را برای شما آرزومندم.

+ نوشته شده توسط حبیب اله طاشی در جمعه هفتم فروردین ۱۳۹۴ و ساعت 21:24 |
 

نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی

که بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی

من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش

که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی

چنگ در پرده همین می‌دهدت پند ولی

وعظت آن گاه کند سود که قابل باشی

در چمن هر ورقی دفتر حالی دگر است

حیف باشد که ز کار همه غافل باشی

نقد عمرت ببرد غصه دنیا به گزاف

گر شب و روز در این قصه مشکل باشی

گر چه راهیست پر از بیم ز ما تا بر دوست

رفتن آسان بود ار واقف منزل باشی

حافظا گر مدد از بخت بلندت باشد

صید آن شاهد مطبوع شمایل باشی

حافظ

 

سال نو بر همه بخصوص کوهنوردان مبارک باد

+ نوشته شده توسط حبیب اله طاشی در جمعه بیست و نهم اسفند ۱۳۹۳ و ساعت 21:40 |

بنام ایزد منّان

امروز آخرین برنامه ما در سال 93 برگزار شد. مسیر حرکت ما به سمت سردانسر بود ولی از سمت ناهارخوران .........

امروز یکی از روزهای صاف و آفتابی بود. حرکت ما با دیدن یکی از همکاران آقای ملاح نایب ریئس هیت کشتی استان و سپس برادر مرحوم شاهینی یکی از کوهنوردان فعال استان همچنین همکارمان برخورد کردیم و تا جایی از مسیر ما را همراهی کردند. با سرزدن آفتاب پرندگان آواز شادی سردادن و جنگل برقص آمد که نوید آمدن بهاری نوست.

گذر از مسیرهای متعدد ما را به بالای ریگ چشمه رسانید. عده ایی ذوق بخرج می دهند و سعی می کنند فضایی زیباتر خلق کنند و عده ایی هم به گونه ایی دیگر عمل می کنند . سطح وسیعی از جنگل سوخته بود . این عمل با هر انگیزه ایی چیزی جز خود زنی نیست و محروم کردن خود از این نعمت الهی که به ارزانی خداوند به ما عنایت نموده چیز دیگری نمی تواند باشد. در ادامه تاسف بارتر عملکرد منابع طبیعی است . هر چند قلع و قم درختان تحت هر عنوانی امری پذیرفتنی نیست بلکه بدتر اینکه هنوز به روش سنتی بهره برداری و قطع درختان انجام می شود . درختی که می افتد ضمن شکستن و از بین بردن درختان جوانتر خودش هم بدلیل سنگینی و شکستن های ناخواسته حداقل بهروری را دارد ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

از پونه سرا لکه های برف شروع شد و با افزایش ارتفاع عمق برف هم بیشتر می شد. بعد از تنبلی دقایقی را استراحت کردیم و در این فاصله گروهی از کنارمان گذشتند که یکی از آن ها دوست و همکار بازنشسته ما آقای مهندس هاسمی بود.

حرکتمان ادامه داشت. از دو راهی خوش دره و یخ گذشتیم و به چشمه پیر زن رسیدیم . از پیرزن به بعد عمق برف به نیم متر می رسید. ساعت 13:10 سردانسر رسیدیم . چند گروه نشسته بودن؛ ما هم طبق معمول نشستیم  هوا بسیار عالی بود. صاف با آفتاب تند همراه با مناظر غیر قابل وصف...............

 

پایان برنامه ما همراه با برف بازی بود و این خاطرات ما را بیاد ماندنی تر کرد. راه رفته را بازگشتیم و در تاریکی شب رسیدیم.

سال نو پیشاپیش به تمام دوستان بخصوص کوهنوردان مبارک باد.

همراهان:

محمد علی اخوت، اسداله اسماعیلی، مهری پورزنجانی، سید عباس عقیلی، محمد جرجانی، افسانه مقصودلو، مریم طهماسبی و حبیب اله طاشی  

+ نوشته شده توسط حبیب اله طاشی در جمعه بیست و دوم اسفند ۱۳۹۳ و ساعت 22:41 |

بنام خدا

امروز جمعه به اتفاق تعدادی از دوستان به سمت زیارت به قصد لنده کوه 6 صبح حرکت کردیم. هوای صبحگاهی سرد و ابری بود . حرکتمان در امتداد رودخانه شروع شد و تا چشمه توربنه همین منوال ادامه داشت . تا نزدیکای چشمه جاده زدند و ماشین های کمک دار می توانند تا مسافت زیادی را داخل جنگل طی کنند . پس از چشمه به حرکتمان ادامه دادیم تا به دو نفر رسیدیم که آتش برپا کرده و مشغول صبحانه بودند ما هم توقف کردیم تا صبحانه بخوریم . یکی از این دو نفر پسر کلبعلی (کربلایی علی) بود . که گفت مرحوم شده است . این مرد بزرگ یکی از افراد زحمت کش و شریفی است که شغلش فروش وسایل آشپزخانه مثل استکان ، نعلبکی، بشقاب و.............. بود. صدایی بسیار رسا داشت هنگامی که روستایمان می آمد و سر آبادی می رسید با صدای رسای خود آمدنش را با گفتن استکان و نعلبکی کشیده خبر می داد؛ تا ته آبادی صدایش را همه از زن و مرد می شنیدند. از شهر تا روستا را با یک سبد حصیری در دست و یک سبد حصیری دیگر در پشت پر از وسایل پیاده می آمد و می رفت و غالباً هم وسایلش را نسیه می فروخت . همه مردم به نیکی از او یاد می کنند . این روایت مربوط به حدود 35 تا 40 سال پیش است. خدا رحمتش کند. پس از خوردن صبحانه با این دوستان خداحافظی کردیم . از دوراهی مازوکش به بعد سطح زمین پوشیده از برف بود و برف هم در حال باریدن ولی چندان شدید نبود. از ون چشمه به بالا عمق برف بیشتر بود و کسی هم در مسیر نبود. به حرکتمان ادامه دادیم تا منطقه جنگلی تمام شد شدت برف بیشتر شد و همچنین عمق برف؛ با توجه به نامساعد بودن هوا جلوتر نرفتیم . خوب می رفتیم حداقل یک ساعت دیگر راه بود. ماندن جایز نبود سریع برگشتیم. پایین تر که آمدیم هم برف قطع شد و هم هوا آفتابی شد ولی پایین مه آلود بود و مثل دریایی از ابر نمایان بود . ون چشمه توقف کردیم . چشمه یخ زده و خراب بود . پس از استراحت به حرکتمان ادامه دادیم تا به منطقه مه رسیدیم . مه تا پایین ادامه داشت و ساعت یک ربع به پنج به رودخانه زیارت رسیدیم و برنامه ما تمام شد.

عکس ها

 

درخت سرخدار

 کوه مجاور لنده

 فرزند کربلایی علی تفکیک نفر دوم از سمت راست

 دور نمای تلمبار

+ نوشته شده توسط حبیب اله طاشی در جمعه یکم اسفند ۱۳۹۳ و ساعت 20:23 |

بنام خدا

امروز دوشنبه به مناسبت ایام دهه فجر برنامه ارتفاعات قرن آباد به سمت توسکستان را برنامه ریزی کردیم.

روستای قرن آباد در ۲۰ کیلومتری شهرستان گرگان در استان گلستان قرار دارد از نظر وضعیت طبیعی و اقلیمی دارای آب و هوای نیمه خشک معتدل و نیمه مرطوب است و به دلیل قرار گرفتن در کناره‌های جنگل از درصد رطوبت بالایی برخوردار بوده به طوریکه میزان متوسط بارندگی سالانه آن ۶۲۵ میلیمتر است. این روستا جزء مناطق خوش آب و هوای شهرستان گرگان است و با داشتن رودخانه‌ای زیبا و جنگل محیط مناسبی برای زندگی پژوهشگران است. از پیشینه این روستا اطلاعات تاریخی دقیقی ارائه نشده‌است. اما سرشناسان و سالمندان روستا همداستانند که روستا بسیار قدیمی بوده و از روستاهای همجوار خود قدمت بیشتری دارد. پیرامون وجه تسمیه روستا عده‌ای عقیده دارند که چون روستا دارای بنایی بسیار قدیمی است واژه قرن به همین جهت انتخاب گردیده‌است. اغلب روستائیان [قرن آباد]بومیان روستایی و شاهکویی هستند که این روستا را برای زمستانگذرانی خود انتخاب کرده‌اند.

به سمت روستای قرن آباد حرکت کردیم . پس گذر از روستای آهنگر محله به روستای قرن آباد رسیدیم و سپس امامزاد قرن آباد که جزو محدود مناطقی از استان گلستان است که درختان شمشاد دارد. قسمتی از مسیر جنگلی را با ماشین حرکت کردیم تا به ایستگاه چوب رسیدیم . ادامه مسیر جنگلی را در امتداد رودخانه از جاده طرح جنگل طی کردیم. امروز از جمله روزهای خیلی خوب بود هوا کاملاً بهاری، دمای حدود 20 درجه و آفتابی؛ کف جنگل پوشیده از گل های جنگلی................

در ادامه حرکت به کلبه ایی رسیدیم که از چوب و پلاستیک ساخته شده بود و امکاناتی از قبیل بخاری و تخت داشت . در این مکان کمی استراحت کردیم و سپس به حرکتمان ادامه دادیم . از این مرحله به بعد شیب تند شروع شد. در طی مسیر درختان سرخدار و گیاه ولو بصورت پراکنده وجود داشتند و همچنین کمی از بذرهای درخت نمدار که شبه آجیل می باشد نوعی قارچ بنام گوشتین در طول مسیر خوردیم.

با افزایش ارتفاع کم کم سطح زمین پوشیده از برف شد تا اینکه به دشت اولنگ رسیدیم. حدود نیم ساعت استراحت کردیم و سپس به حرکتمان ادامه دادیم . فرصت زیادی نداشتیم باید سریعتر راه می افتادیم تا به تاریکی برخورد نکنیم برای همین منظور به سمت دشت ابن نرفتیم و مستقیم راه توسکستان را در پیش گرفتیم در طول مسیر به درختچه های ممزول برخورد کردیم . مسیر پاکوب ضعیفی داشت . حرکت از لابلای ممزول که برگهای پنجه ایی و با نوک های تیز دارد کمی حرکتمان را سخت می کرد. این درختچه همیشه سبز است و کمی حالت رونده دارد و زیاد ارتفاع نمی گیرد. روی یال به حرکتمان ادامه دادیم تا اینکه به انتهای یال رسیدیم که حالت صخره ایی داشت و هوا هم تاریک شده بود. بین ماندن و سپری کردن شب روی صخره ها و حرکت از شیب تند که میدان دید ضعیفی که داشتیم مردد بودیم از طرفی هم بچه ها خسته شده بودند. با کمی وارسی اطرف از یک شیب تند به سمت پایین راه افتادیم با فاصله کم حرکت می کردیم تا به یک پاکوب رسیدیم تا جایی از مسیر را به اینصورت ادامه دادیم  تا به یک یخ کش رسیدیم. مسیر یخ کش را که کف نرمی داشت و پوشیده از خاک برگ بود به سمت پایین ادامه دادیم این قسمت از مسیر برایمان خاطره ایی شد و خدا به ما کمک کرد تا بسلامت به پایین برسیم . موقعی که به منطقه کفی رسیدیم ساعت از هفت شب گذشته بود. خداوند ما را دوست داشت و ما هم شاکریم .

راننده آقای نودیجه ساعت 6 دنبال ما آمده بود ولی مکان قرار را پیدا نکرده بود تلفن هم خط نمی داد . بخشی از مسیر را با وانت آمدیم از قضا راننده پس از کمی حرکت متوجه شد که ترمز ندارد . ایستاد و ما هم پیاده شدیم . خوشبختانه در این لحظه تلفن آنتن داد و برنامه ما هم بدین سان به پایان رسید.

اعضای گروه:

امید انوری، یونس ترخاصی، مریم طهماسبی، علی ولی الهی، علیرضا یوری، ابراهیم سلیمانی، اختر مقصودلو، محمود محمدی خواجه دهی، رضا نودیجه (راننده) و حبیب اله طاشی (سرپرست)      

عکس ها

طرح جنگل؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

شکار لحظه

درخت سُرخدار

بوته وَِِلو

 

دشت اُولنگ

ممزول

دورنمای جاده توسکستان

 پایان 

+ نوشته شده توسط حبیب اله طاشی در سه شنبه بیست و یکم بهمن ۱۳۹۳ و ساعت 22:25 |

به نام خدا

امروز جمعه بعد از فراغت از امتحانات فرصتی پیش آمد تا با دوستان به دامن طبیعت پناه ببریم. تعداد افرادی که اعلام آمادگی کردند کم بود ولی با این حال صبح زود طبق معمول به سمت زیارت حرکت کردیم. مسیرمان از ابتدا معلوم نبود تصمیم این بود که هر وقت زیارت رسیدیم تصمیم می گیریم. زیارت که رسیدیم  برنامه شمسک شد بنابراین به سمت شمسک راه افتادیم. صبح هوا سرد بود ولی صاف و آفتابی، زمین یخ زده ولی بدون برف و یا با برف های پراکنده خیلی کم. هر چه ارتفاع می گیرید بر زیبایی افزوده می شود. قسمتهایی که رطوبت بیشتر است لایه مخملین درختان را می پوشاند و انگار درختان لباس زمستانه بر تن کرده اند. به دشت شمسک رسیدیم همچنان زیبا با دو درخت گردو بر بلندای آن، چقدر زیبا و استوار در میان دشت خودنمایی می کنند.

یک دور کامل توی دشت زذیم بعد ما دو نفر رسیدن ادامه راه را تا کمی از مسیر با هم رفتیم از بچه های زیارت بودند. بعد از دشت به چشمه آب رسیدیم چند چشمه کنار هم بخشی از آن توسط لوله به پایین برای شرب هدایت شده بود.

گل های زمستانی زمین را فرش کرده بود. گلهای یخ و بفشه فراوان بود. معجزه طبیعت تمام شدنی نیست . هر گوشه اش حکایتی دارد. درختان و درختچه های همیشه سبز مثل ممزول و سرخ دار و یا درختان برگریز مانند بلوط و افرا  همه یکجا جمع شده اند. به حرکتمان ادامه دادیم تا به چشمه ایی دیگر رسیدیم با تک درخت گردو

این درخت گردو بسیار تنومند و بلند است من یک بار از این گردو در حد چند دانه بهره مند شده ام. سرشاخه های آن بار می دهد. تنه صاف و استوایی آن امکان بالا رفتن را نمی دهد و یا حداقل کار ما نیست و آنقدر بلند است که سنگ و چوب ما هم به سرشاخه های آن میوه دارد نمی رسد و چنان در طبیعت استار است که کتر کسی متوجه حضورش می شود مگر بصورت اتفاقی یا اطلاع قبلی ............

مدتی در این مکان اطراق کردیم و سپس از همین مسیر برگشتیم. امروز هم برنامه همایش بود موقعی که به دشت شمسک رسیدیم جمعیت زیادی در دشت پراکنده بودند.

برنامه ما همین بود.

  عکس ها

گناه من چیست ؟

تک درخت گردو 

به کدامین گناه بر من تیغ می کشی؟

 

 

+ نوشته شده توسط حبیب اله طاشی در جمعه هفدهم بهمن ۱۳۹۳ و ساعت 13:58 |

بنام خدا

امروز ۱۷ بهمن به مناسبت ایام دهه فجر به اتفاق تیم کوهنوردی سازمان به سمت روستای زیارت حرکت کردیم.  شروع حرکتمان از امام زاده روستا بود . پس از آماده شدن از وسط روستا به سمت سردانسر حرکت کردیم عبور از کوچه پس کوجه های زیارت هم زیبایی خاص خودش را دارد . کف کوچه با سنگ های پهن فرش شده بود . وجود قندیل های آویزان از ناودانی و یا سقف شیروانی و کوچه های یخ زده هم جالب بود برای عبور از کوچه ها گاهی از اوقات باید از میان حیاط منازل عبور کنی و این ها همگی از جاذبه های این روستاست.

در طی مسیر حرکت که همراه با آفتاب تند زمستانی بود هوا کاملا صاف و شفاف بود و تا دور دستها در منظر نگاه طبیعت دوستان بود. مقدار برف کم بود ولی یخبندان زیاد بود .به حرکتمان ادامه دادیم تا به نخود چشمه رسیدیم که گله ای از اسب در حال چرخیدن بودند و قندیل های روی نخود که از دور نمایان بود بالاتر از نخود منظره ناخوشایند نابودی جنگل را مجددا مشاهده کردیم . انگار حالا حالاها قطع درختان جنگلی برای تصاحب زمین کماکان ادامه دارد و  ..............

حرکت ما تا سردانسر ادامه داشت . روز خلوتی بود بجز ما کسی نبود غالبا روزهای جمعه کوهنوردان می آیند . تا ساعت ۲:۳۰ ماندیم و سپس به سمت زیارت حرکت کردیم  .  برنامه ما با رسیدن به روستا تمام شد و آقای نودیجه هم منتظر ما بود .

همراهان:

محمود محمدی خواجه دهی - عباس ایران نژاد - علی ولی الهی - فریبا یغمایی - نرگس مسگر - اختر مقصودلو - یوسفعلی سنچولی - اسداله اسماعیلی ثالث - رضا نودیجه - حبیب اله طاشی  

+ نوشته شده توسط حبیب اله طاشی در جمعه هجدهم بهمن ۱۳۹۲ و ساعت 16:49 |

بنام خدا

مرسنگ

امروز روزی زیبا و بیاد ماندنی برای من و همراهانم بود. در یک روز که از قبل بارش برف را پیش بینی می کردیم به سمت زیارت حرکت کردیم و تصمیم داشتیم با توجه شرایط جوی مسیرمان را تعیین کنیم بنابراین زمانی که به زیارت رسیدیم ماشینمان را توی حیاط امام زاده پارک کردیم حدود ساعت هفت و ربع بود با یاد و نام خدا به سمت مرسنگ حرکت کردیم هنوز از قنبر بابا یا بابا قنبر فاصله زیادی نگرفته بودیم که دانه های گرد برف شروع به باریدن گرفت . به حرکتمان ادامه دادیم از مسیر پایینی سمت راست که داخل دره را انتخاب کردیم تا از مسیر بالادست برگردیم . هرچه زمان می گذشت بر شدت برف افزوده می شد و دانه های گرد کوچک تبدیل به دانه های بزرگ می شد و بتدریج زمین و درختان آراسته به لباس سفید می شدند . روز فوق العاده ایی بود . در حرکت بدنمان گرم بود خواستم کلاه سر کنم که دیدم موهایم یخ زده و با یک لباس خشک یخ ها را کندم و پس از خشک کردن موهایم کلاه سرم گذاشتم. تا به امروز که چهل و شش سال از عمرم می گذرد به دانه های برف اینگونه توجه نکرده بودم دانه های چند ضلعی با اشکال هندسی متعدد فوق العاده زیبا ..................

پس از رسیدن به مرسنگ جایی را برای نشستن انتخاب کردیم در اینجا با آقای اوجانی و بسطامی برخورد کردیم که به مهربانی با ما برخورد کردند و مدتی را با هم در کلبه استراحت کردیم . پس از مدتی آن ها برای آوردن آب به سمت چشمه رفتند و ما هم خودمان را گرم کردیم و ناهارمان را خوردیم در طی این مدت با پرنده های اطرافمان که برای لقمه ایی نان آمده بودند دوست شدیم پرندگان بدون ترس در اطرفمان در رفت و آمد بودند........

فکر کنم ده سانتی برف جمع شده بود . سرازیری برگشت سر خوردن و زمین خوردن هم خالی از لطف نبود. دوباره رسیدیم به بابا قنبر که سفید پوش شده بود . در آخر هم کفش هایمان را با آب گرم چشمه زیارت شستیم و نهایتا برنامه امروزمان با وداع با کبوتران حرم به اتمام رسید .

 

 

+ نوشته شده توسط حبیب اله طاشی در جمعه یازدهم بهمن ۱۳۹۲ و ساعت 21:36 |

به نام آنکه زیبایی ذات اوست

امروز پنج شنبه یکی از بیاد ماندنی ترین روزهای ماست در یکی از روزهای بارانی زمستان که همراه با نزم (مه) بود و زیر پایمان بجای برف گل های سفید فرش شده بود مهمان عزیری ما را همراهی می کرد. حرکتمان از نورشهدا آغاز شد برخورد اول ما بود با سلام و احوال پرسی آغاز شد و تقدیم هدیه ایی به رسم یاد بود. باران چیزی نبود که برنامه مان را به هم بزند بلکه آنرا خاطره انگیز تر می کرد. تحمل نیم ساعت راه چیزی نیست ما گرگ باران دیده ایم .................

جنگل غارت زده ما همیشه ای همیشه زیباست. آنچه را دارد بدور از هر تکلفی تقدیم دوست دارنش می کند ولی ما مهمانان زیاده خواه حرمت میزبان را نمی شناسیم...................

صدای داربارش (بارانی که از برخورد مه با شاخه های درختان در هوای سرد و مه آلود ایجاد می شود را داربارش می گویند) ، لغزندگی مسیر ، خش خش برگ درختان ، هوای مه آلود و گل های سفید زمستانه در طول مسیر ما را همراهی می کردند تا اینکه ما را کلبه ایی که دوستان کلبه خودمان می گویند هدایت کرد که پر بود از صفا و صمیمیت جای همه دوستان خالی.........

لختی درنگ کنار کلبه با صدای نم نم باران ، بوی خاک و تماشای درختان سربفلک کشیده تنومند برای هر انسان عاشقی غنیمت است . صدایمان را پرندگان ، باد ، آب چشمه و نهر شنیدند ولی چه باک آن ها پیام رسانان صادقی هستند .

روزمان به شادی گذشت روز شما هم شاد باد .

همراهان:

فرح دهرویه ، هوشنگ ماهرویان ، اختر مقصودلو ، مهری پور زنجانی ، اسداله اسماعیلی ، موسی گلبینی و حبیب اله طاشی  

 

+ نوشته شده توسط حبیب اله طاشی در شنبه چهاردهم دی ۱۳۹۲ و ساعت 7:51 |

به نام خدا

امروز جمعه به اتفاق گروه به تعداد هشت نفر به قصد مازوکش حرکت کردیم . حرکت ما حدود ساعت 6 صبح با دو وسیله شخصی شروع شد . پس از گذر از روستای زیارت به دو راهی آبشار رسیدیم . تا اینجا خبری از برف نبود ولی آبها یخ زده بودند و سوز و سرمای زیادی بر منطقه حاکم بود پس از آماده شدن حرکتمان را آغاز کردیم . مسیر حرکتمان یخ بود و نیاز به احتیاط در راه رفتن داشت با این حال همراه با زمین خوردن بود که خوشبختانه با آسیب دیدگی همراه نبود . در طی مسیر مناظر زیبایی از یخ توسط چشمه سارها ایجاد شده بود . از سرخ چشمه توربنه و سوته عبور کردیم و من بیاد یکی از دوستانمان که از این به بعد کمتر ایشان را خواهیم بود پایاری برایش گرفتم تا در فرصت مناسب آنرا درست کرده و تحویل دهم .در طول مسیر توقف چندانی نداشتیم ولی توقف های کوتاهمان با محبت و شور و نشاط و تعارف تنقلات بود .  در فضایی بسیار شادی آفرین که ناشی از طبیعت زیبا و هوای پاک بود چیزی غیر از این را نباید انتظار داشت. ساعت حدود 11:30 به مازوکش رسیدیم همچنان زیبا و استوار که هر عاشقی را محو تماشای خود می­کند حتی تکرارها چیزی از جذابیت آن کم نمی کند. در فضایی غیر قابل وصف کمی استراحت کردیم و به تماشای مناظر اطراف که پوشیده از برف بود پرداختیم هوا بقدری صاف بود که تا دوردست ها براحتی قابل رویت بود  از سردانسر تا قلعه ماران ، از درازنو تا تلمبار به هر حال روزی زیبا و بیاد ماندنی و غیر قابل تکرار ...................

در مسیر برگشت هم از سوته گذشتیم تا به برکه یخ زده رسیدیم که محلی ها به آن سوز استل سوته می گویند. منظره بسیار زیبایی بود . پس از آن برای نماز کنار سرخ چشمه توربنه توقف کردیم فکر کنم نصف آب رودخانه توربنه از این چشمه تامین می شود . در ادامه مسیر به گله ای از اسب هم برخورد کردیم که آزادانه می گشتند. برنامه جمعه مان ساعت حدود 4 تمام شد و من هنوز با توجه به گذشت چند روز در همان حال و هوا هستم.

و در آخر آرزو می کنم این فرصت برای تمام علاقمندان به کوه و طبیعت فراهم شود و همه بتوانند از این مواهب لایزال الهی بهرمند شوند بخصوص دوستان و اعضای گروه مان.........

همراهان: موسی گلبینی ، اسداله اسماعیلی ، حسن الهی ، مهندس صادق نژاد ، فریبا یغمایی ، نرگس مسگر ، اختر مقصودلو و حبیب اله طاشی  

 

+ نوشته شده توسط حبیب اله طاشی در دوشنبه نهم دی ۱۳۹۲ و ساعت 9:43 |